canada verslag
zondag 2 juni
- - - - -
Eindelijk is het dan zover…! Onze reis naar Canada gaat beginnen. Best wel spannend, het is immers een lange vliegreis.
De chauffeur van de Beijer was om ongeveer 6 uur in Heteren om Adrie en Tineke op te halen. Van daaruit naar Heelsum. Daar stonden de koffers al aan de weg en een tas halverwege het tuinpad. Duidelijk mensen met haast! Joke en Frits hadden zich verslapen. Ze werden pas om kwart voor zes wakker. Best wel komisch!
Op naar Doorwerth. Joop zwaaide ons uit en we hadden net een rondje rotonde gehad, toen Wim het opeens heel warm kreeg. Portemonnee vergeten! Gelukkig dacht hij er nog tijdig aan. De reis naar Schiphol verliep voorspoedig. We hebben ontbeten en hier en daar gewinkeld. Toch een beetje laat vertrokken naar de vertrekhal. Rennen, rennen! Tineke liet nog 3, letwel 3 flessen drank van Adrie vallen. Dat was pech. Die hadden we toch liever opgedronken.Tot overmaat van ramp werden we ook nog omgeroepen, balen!
Al met al een heel rustige vlucht met even zweten aan het begin, Zo'n groot vliegtuig met ruim 400 mensen. Wonderbaarlijk maar het gaat wel omhoog, gelukkig maar!
Tijdens het wachten in Heathrow hebben Peter, Wim en Frits in het rokersgedeelte een gratis optreden gehad van een man die munten en een aansteker inslikte en vervolgens weer uitspuwde. Dit was een act waarmee hij ook wel eens op de tv is.
In het vliegtuig naar Canada zat een fat lady die acht uur aan een stuk heeft gegeten en gedronken, toen we weer in de gordels moesten om te landen kon ze alleen haar bovenbeen in de gordels persen.





's Avonds in ons hotel lekker gegeten en gezellig bij elkaar gezeten. Om half negen gaan we slapen, 'inmiddels is het half vijf in de nacht in Nederland…...Een lange dag!
Om 2 uur, midden in de nacht, wakker! Een tijdje liggen dommelen en toch weer een paar uur geslapen, daarna the next day, regen, too bad. Maar we laten ons niet ontmoedigen. Iedereen heeft geld gepind, we hebben een pot gemaakt, dus op naar Calgary. Met het treintje zitten we zo in het centrum.
Eindelijk hebben we in een groot winkelcentrum onze bloedjes van kinderen gebeld.
Na heel veel pogingen lukte het tenslotte. 't is goed! Nog een aardige tuin bezocht in een groot winkelcentrum. We waren allemaal moe van het geslenter en besloten om lekker naar het hotel te gaan. Adrie zit nu naar het voetbal te kijken, Engeland/Zweden, een leuke pot denk ik. Direkt gaan we weer lekker beneden eten, anders vallen we van de graat.
Heerlijk gegeten, allemaal de maagjes weer vol.
Peter heeft alweer sjans, nu met een serveerster, Judy. Hij heeft zijn adres en e-mail gegeven, dus wachten we af!
P.S. Wim heeft nog steeds geen tilley hat kunnen kopen. (dikke pech)

maandag 3 juni
- - - - -
Nou vanochtend al veel gedoe in bed. Joke's oorbel vloog van haar oor en was natuurlijk nergens te vinden, om half zeven het hele bed en slaapkamer doorzocht.
Eindelijk, hij lag achter het nachtkastje.. Pff. Ik had het al warm!
Om 9.30 uur verlieten we het hotel en werden we met een taxi naar het camper-verhuurbedrijf gebracht. Prachtige campers met alles d'rop en d'raan. Eerst maar eens flink boodschappen inslaan, we kregen ook nog 19 dollar korting. Mooi meegenomen!
Op naar Banff. Mooie uitzichten op de weg. In Canmore zagen we zomaar een bull-elk langs de weg grazen. Nu staan we op een mooie camping, Two Jack Lake geheten.
Vuurtje maken en lappen vlees roosteren. Heerlijk gegeten, soepje, gepofte aardappel, ijsbergsla, komkommer, tomaten en een heerlijke beef van de gril. Fruitsalade en koffie toe. Nog even een wandeling gemaakt, er zijn volgens een parkwachter hier veel BEREN. Ook een raaf betrapt die vakkundig een koelbox aan het kraken was.

dinsdag 4 juni
- - - - -
Na een rumoerig nachtje stonden we om 8.30 uur weer naast het mandje. Wim had zeker de halve nacht gesolliciteerd naar een vacature bij Pieterburen van Leny 't Hart, maar bleek toch niet geschikt bevonden om de pas ontslagen zeeleeuw, die altijd blaffend alarm sloeg bij brandgevaar, te vervangen. Na een stevig en uiteraard gezond ontbijtje gingen we fluks op pad om weer een ander stukje van Canada onveilig te maken. Onze eerste stop was Lake Louise, een schitterend groot meer dat tot onze verbazing nog helemaal dichtgevroren was. Ook hier waren weer Japanners met groâte telelenzen op de bûûk. Waar je ook komt, je ziet er altijd wel een paar lopen, het lijkt wel of ze in een moordend tempo worden gekloond. Na een lekker kopje koffie in het aangrenzende hotel zetten we onze pelgrimstocht voort. De volgende toeristische bezienswaardigheid was Moraine Lake, ook nog voor het grootste gedeelte dichtgevroren. Nog 2 ravottende squirrels gezien en een kano die lag vastgevroren. Onderweg zag Adrie de eerste zwarte beer langs de weg, zat waarschijnlijk op de tweede beer te wachten om samen broodjes mee te smeren.
Een heel stief kwartiertje later belanden we bij Crow Foot Glacier, een ( je raadt het al) gletsjer in de vorm van een kraaienpoot. Weer een verbluffend uitzicht, begint al bijna gewoon te worden.
En dit keer geen Jap te bekennen, hoe is het mogelijk!
Er was weer een grote raaf die ons op stond te wachten, na het betalen van tol in de vorm van een pelpinda mochten we weer verder van hem. Op naar de eindbestemming van vandaag, te weten de Columbia Icefields, althans een camping er tegenover. Maar helaas waren alle aangrenzende campings nog gesloten, dus maar doorrijden naar de volgende. Het werd uiteindelijk camping Jonas Creek en warempel ook hier weer een ass-hole proof bbq. Snel de fik erin en bakken en braden maar, als toetje een lekker yoghurtje met als smaakmaker een scheutje Bailey's, een luminieus idee van Adrie. Toen weer een bakkie pleur en een paar uurtjes later weer strak het mandje in. Oh ja, bijna vergeten……., we hebben onderweg ook nog een eland (moose) gezien. Tot morgen!

woensdag 5 juni
- - - - -
Na een voorspoedige en rustige nachtrust, zelfs het blaffen van Wim was dankzij medicijnen van Tineke minder, de ochtend weer gestart met een heerlijk ontbijtje. Ditmaal met lekker gekookte eitjes. Rond een uur of tien in een rustig tempo de Columbia Icefield Parkway verder af. Onderweg nog gestopt voor een blik van boven op de kronkelige weg en voor een grazende elk die ook rap op de foto werd gezet.
Na enige tijd kwamen we bij de Athabasca Falls aan, geen hoge maar wel ruige waterval, hier hebben we geruime tijd rondgebanjerd en de waterval vanuit verschillende hoeken bekeken.
Toen op naar Jasper, er moest immers boodschappen gedaan worden. Eerst wat rondgelopen en de nodige souvenirs ingeslagen. Tenslotte ging Adrie met Tineke, Joke en Peter in een camper naar de kruidenier. Adrie had de grootste moeite om in de buurt van de super te parkeren. Uiteindelijk de boodschappen aan boord en op naar camping Whistlers. De receptie wees ons 63G en 63H als standplaats aan.
Een elk stond ons ter verwelkoming op 63G al op te wachten. Na installatie en de nodige drankjes werd een aanvang gemaakt met het bakken van pannenkoeken.
Peter bakte de spekpannenkoeken en Adrie die met appel. Het was heerlijk en ook wel veel!
We besloten de avond met een potje mens erger je niet.
Morgen gaan we naar BC!

donderdag 6 juni
- - - - -
Normaal een dag waarop het 's avonds in de kantine ketsavond is (dobbelen met de ex-boeren) in Heteren.
Nu zijn we onderweg vanaf Whistler, een grote camping bij Jasper. (een leuk stadje). Net als bij ons geen ruimte bij de supermarkt maar toch alle boodschappen ingeladen bij de winkel na 3x te zijn weggestuurd. Vanmorgen opgestaan en langs de weg gelopen waar een koppeltje, 5 of 6, elken liepen. Snel hebben we de camera's opgehaald en mooie beelden gemaakt bij de opkomende zon die door het bos scheen.
Het water was op en dus moest er worden bijgetankt en de afvaltanks geleegd, het was de eerste keer maar het ging probleemloos. Alleen, de slang voor het vullen van de watertank had ik op de aansluiting van de continue waterleiding gedaan, de kranen stonden dicht, dus als Willem niet had gezegd dat de vulopening van de watertank een deurtje naar voren zat, hadden we nu nog staan wachten tot de tank vol zou zijn.
Na nog even wat advies gegeven te hebben aan mensen uit Nunspeet vertrokken we naar Jasper om te tanken en daarna richting te zetten naar Kamloops, zo'n 450 km.
Het weer valt een beetje tegen, we stoppen bij Yellowhead lake en later bij Mount Robson, met 3954 m. de hoogste berg van de Rockies. We nuttigen hier wat soep en koffie en gaan verder langs de Thompson rivier tot vlak bij Clearwater. Nu staan we op een private camping, waar Willem al eens is geweest met Nol en Hugo in 1999, een boerderij met paarden, geiten, kippen en zelfs emoes. Al snel kreeg de boerderij, om niet geheel bekende redenen, van ons de bijnaam incest-boerderij. Het was een gezellige camping met eenvoudige voorzieningen zoals douche, waar we allemaal wel aan toe waren.
Nog steeds geen beren gezien, die we konden filmen, behalve die ene die ik in een flits langs de weg zag na Two Jack Lake. Vanmorgen hebben we wel Gray Jay vogels, iets groter dan een merel, uit de hand gevoerd, verder ook de eerste roofvogel, de red-tailed-hawk gezien en ook veel kleine en kleurige kolibris. Ook nog een mooie mannetjes-specht, de Williamson's sapsucker (zwarte specht) gezien toen wij buiten aan tafel onze hamlapjes, gebakken aardappeltjes, sla en sperciebonen verorberden. Al met al weer een dag die bijgeteld kan worden! Peter moet nog een rondje langs de camper bokkenollen, maar daarover later meer. Welterusten, het is hier bedtijd en in Holland is het half acht in de morgen.

Williamson's sapsucker???
Toevallig had de plaatselijke prostituee deze bijnaam gekregen, vandaar!!

vrijdag 7 juni
- - - - -
Na een goede nacht op Birch Island campground ontwaken we rond acht uur, opgewonden zat Adrie te wachten, hij had een beer gezien bij het beekje, nadat de manschappen opgetrommeld waren zijn we naar het beekje gegaan, geen beer maar wel z'n stront en een aks, die namen we dus maar mee. De aks dus!
Na het ontbijt vertrokken we richting Wells Gray park. Bij Clearwater nog even boodschappen gedaan, voor de spaghetti, toen onderweg eerst de Dawson falls en daarna de Helmcken falls bewonderd. Prachtig!
Weer verder rijden…...en daar waren dan de eerste beren!! In de berm van de weg, de bloeddruk loopt bij iedereen op. Even verderop een berenjong en weer wat verder een grote mannetjesbeer midden op de weg.
Wij allemaal de camper uit om te filmen en fotograferen, Adrie kreeg op z'n donder van een parkwachter omdat wij buiten onze camper waren.
Verder richting Clearwater Lake camping, schitterend!
Wachtend op ons avondmaal, met de vuurkorf aan, komt een eekhoorn op visite. Hij is werkelijk dol op pinda's. Hij eet bij Peter en Joke zo uit de mond!
Langs onze camping stroomt Clearwater Lake.
Na het eten wordt een wandeling gemaakt, waarbij Adrie en Peter de berg op gingen de rest ging terug naar de camping.
Adrie en Peter bleven erg lang weg, Tineke wordt onrustig! Na nog even aan de tafel een afsluitend biertje te hebben gedronken, zijn we moe en voldaan te ruste gegaan.
P.S. Op de rustplaats waar we een bakkie koffie dronken, zag Adrie weer een beer, ditmaal een afgebrande, van hout!!!

zaterdag 8 juni
- - - - -
Vandaag wilden we wat vroeger starten, in de hoop dat we nog beren zullen zien.
Om half negen vertrokken we vanaf camping Clearwater Lake. Eerst nog even een kopje koffie gedronken. Er stond een prachtige blauwe lucht en ons geduld werd beloond. Op een gegeven moment zagen we een zwarte berin met haar jong langs de weg. Zo'n schattig klein bolletje. Het was echt prachtig in de wildernis. Mooi groen, weer heel anders dan de afgelopen dagen. Bijna aan het eind van het park zagen we nog een prachtige, grote zwarte beer (male). Hij was op z'n gemakkie gras en paardebloemen aan 't consumeren. Het was erg de moeite waard.
Op naar Kamloops, boodschappen doen. Wat zijn de supermarkten hier groot. Nu nog even wat bier en de hoognodige wijn voor Tineke kopen……..……
En toen kregen Adrie en Tineke het toch een partij warm!!!
Kamloops is een vrij grote plaats met een heel druk wegenstelsel. Dus als je elkaar kwijtraakt, dan ben je nog niet klaar! En dat is dus, wat er gebeurde……!
Wij raakten lichtelijk in paniek. Na wat rondgereden te hebben, besloten we richting Vancouver te gaan. Maar er waren minstens 2 richtingen Vancouver….!
Dus we wisten het even niet en zagen onszelf al dwalen door Canada, zonder enige route en doel. We besloten te draaien op de weg, wat natuurlijk ten strengste verboden is, en gingen terugrijden. En op een gegeven moment kwam onze beschermengel ons te hulp. Ineens zagen we, de ons zo welbekende camper rijden aan de overkant van de weg. Toevalligerwijs was er ook direct een afslag, zodat we hen snel weer konden inhalen. Wat een geluk!
Met z'n allen weer verder. Het is een heel mooie dag geweest. Prachtige natuur in de omgeving van Kamloops. Uiteindelijk belanden we op de Brookside camping in Cache Creek. Een echte camping, weer eens wat anders, na al die rust.
Een wasje gedaan. Peter is nog gaan zwemmen. Adrie, Peter en Tineke zijn nog naar het dorpje gewandeld. Er reden al oude, geinige auto's op de camping rond. Wij dachten dat er een of andere show was, maar het was een raar gedoe, met rubberen banden. Nu zitten we gezellig buiten, 't is lekker weer, ik ga er lekker bijzitten. Er klinkt mooie muziek uit de jaren 60, door Peter uitgezocht op de radio. Nog even en we kunnen een dansje maken.
P.S. Vanmorgen naar Tom gebeld, ze hebben Bartje in moeten laten slapen. Een grote domper, maar we waren erop voorbereid. Ik probeer er niet teveel aan te denken. Onze reisgenoten waren erg lief.

zondag 9 juni
- - - - -
Vandaag heerlijk ontbeten, door Frits gebakken eieren met spek. Hans gebeld en nu gaan we richting Vancouver. We hebben maar liefst 416 km gereden, hele mooie tocht gehad. Om 15.00 uur de ferry op en gelijk vertrokken we.
Leuke souvenirs gekocht en tijdens de oversteek met de boot zagen we een school orka's dartelen. Een prachtig gezicht. Iedereen aan boord was vol verbazing en er werd driftig gefotografeerd en gefilmd.
Daarna camping Goldstream gezocht, na een paar rondjes te zijn omgereden zijn we eindelijk, vermoeid maar voldaan, aangekomen. Daarna eten gemaakt, een soepje en Peter maakte voor iedereen een bordje ratjetoe. 's Avonds zijn we nog naar een café gelopen, geen kip te bekennen. De mannen hebben pool gespeeld, voor Peter heel leuk. Er was een speciale kamer, Auschwitz genaamd, waar de rokers konden vertoeven. Tot slot wandelden we in het pikkedonker terug naar onze campers.
Allemaal (h)eel lekker slapen na een vermoeide maar prachtige dag.
Dag dagboek, tot morgen!

maandag 10 juni
- - - - -
Na een welverdiende, ononderbroken, nachtrust, (iedereen heeft bijna aan een stuk geslapen, alleen hebben we per persoon 1x even wat bier weggebracht via de Lange Urine Leider en natuurlijk gelijk even het territorium afgebakend met deze biersporen, je weet immers maar nooit met die zwartsige en bruinsige beren) hebben we een paar crackers en wat gekookte eitjes weggekauwd.
Dat was uiteraard voldoende voor ons (bikkels als we zijn) om weer met frisse moed de rest van Vancouver Island te gaan verkennen. Na de tank en de voorraadkast weer gevuld te hebben gingen we op pad naar onze eerste bestemming te weten French Beach. Natuurlijk geen Eiffeltoren te bekennen of een Fransman met een stokbroodje onder zijn arm, maar wel een prachtig strand met een nice view zouden ze hier zeggen. Terug bij de parkeerplaats lekker gegeten, een soepie met stokbroodje erbij ( we hadden de Fransoos maar even gebeld waar hij bleef met zijn broodje). Onder het eten zag Peter dat een of andere Canadese 'koekebakker' op het dak van zijn auto z'n portemonnee had laten liggen. Nadat Peter gecheckt had of er nog vrijkaarten voor een concert van Herman Brood in zaten, heeft hij de knip via het dak weer in de auto gedropt.
Onze volgende stop werd Botanical Beach. Een moeilijke naam voor een strand met zeesterren, oesters en ander onbekend zeegespuis die in kleine waterputjes bij het terugtrekken van het water, eb noemen ze dat, achterblijven.
Helaas, helaas het was vloed toen wij arriveerden. Adrie had wel nog wat beestjes weten te bemachtigen, hij had wat mosselen weten los te peuteren. Deze smaakten 's avonds op de camping heerlijk als je bedenkt dat er geen kruid of specerij aan te pas was gekomen. Trouwens een mooi bruggetje naar onze laatste en tevens eindbestemming van deze weer zonnige dag.
De camping bevond zich in Port Renfrew, we stonden bovenaan een berg met alweer een 'nice view' over de Stille Oceaan. Lekker natje en droogje gedaan en bij een knapperig haardvuurtje nog wat jeugdherinneringen opgehaald. We gaan nu snel ons mandje weer in, want we moeten morgen redelijk ver rijden en willen eerst nog even op zoek naar de 'Osprey' die hier een nest met jongen heeft op de camping. Eens kijken of we daar nog een mooi kiekje van kunnen schieten. Wij, doorgewinterde natuurliefhebbers als we zijn, weten natuurlijk al jaren wat een 'Osprey' is.
De leken denken nu, tenminste degene die net niet genoeg Engels kennen, 'Osprey' dat is toch zoiets als 'Wij Prooí' maar het is niets minder dan een roofvogel met een spanwijdte van 1.80 mtr, niet echt iets om over het hoofd te zien, dus...!
Morgen kunnen jullie lezen of dit ons gelukt is. Tot morgen.

dinsdag 11 juni
- - - - -
Nou, daar zaten we dan……!
Volledig uitgerust met onze foto apparatuur wachten we vanaf kwart voor acht bij het eerder genoemde Osprey-nest. Hoog in de boom was een bolvormig nest. Niets te zien. Na een stief halfuurtje wachten zag Frits plotsklaps een kopje, twee snelle vleugelslagen en weg was de Osprey, in het geheel niet wachtend op onze camera's.
Wel gezien dus, maar niet op de gevoelige plaat.
Dan maar een lekker ontbijtje, een laatste blik over de prachtige baai en we vertrokken richting Tofino. Een pittig ritje!
Onderweg, zomaar langs de drukke straat, zagen we als een standbeeld een reetje met twee aan haar geplakte jongen, ze wilden kennelijk de weg oversteken. Gevaarlijk!
Vlak voor Nanaimo besloten we om als lunch een forse hamburger en een milkshake bij MacDonald te verorberen. Heerlijk in het zonnetje opgepeuzeld.
Bij Cathedral Grove met veel moeite geparkeerd en het prachtige oerbos bekeken met sommige bomen van wel 800 jaar oud!
Na nog een tussenstop bij een watervalletje, kwamen we uitendelijk bij camping Crystal Cove aan, direct aan de Stille Oceaan, en konden een mooie standplaats bemachtigen. Na uitgebreid badderen en een kleine strandwandeling besloten we om in Tofino te gaan eten. Helaas, we zijn eigenlijk voor alle restaurants te laat, de keukens sluiten om 21.00 uur. We konden alleen nog bij de marina terecht.
Daar hebben we toch nog voortreffelijk gegeten…., en Heinrich horen orakelen, die onvermijdelijke Heinrich!
Morgen gaan we whale-watchen en dan weer terug naar Vancouver.

woensdag 12 juni
- - - - -
Vanmorgen om half zeven opgestaan, langs het strand tussen de rotsen zeeanemonen en zeesterren gefilmd. Wat een joekels! Om half negen heeft Willem bij de receptie gebeld voor een whale watching tocht. Dus om 10.00 uur vertrokken we met een rubberboot met 2x 150pk buitenboordmotors naar zee om de orka's en bultruggen te zoeken. We hadden allemaal een overlevingspak aangetrokken en dat bleek ook wel nodig want op zee waren de golven wel een meter of drie hoog en we boksten er flink overheen. Frits kreeg last van de rug en ook de dames hadden er niet zoveel schik mee, dus Jim de schipper ging een beetje onder de eilanden varen.
De walvissen lieten zich in eerste instantie niet zien, dus gingen we naar een eiland met allerlei soorten eenden en meeuwen die aan het broeden waren. Er zat ook een bald eagle. Jim kreeg via zijn marifoon te horen dat er een mijl of zes verderop walvissen gesignaleerd waren. Wij erop af, en jawel hoor, daar zagen we er een paar blazen en boven komen! Moeilijk te filmen want waar komt hij omhoog en direct is hij weer weg. Toch heeft iedereen de nodige opname's kunnen maken, op het laatst zelfs op een afstand van amper 10 mtr. Geweldig! Ter plekke was de zee ook heel rustig en er stond bijna geen wind. Op de terugweg hebben we nog een bald eagle nest met jongen gefilmd, zodat we mooi materiaal hebben vandaag.
Terug aan wal eerst een bakkie koffie en daarna tanken. We zijn daarna richting Nanaimo gegaan om de boot naar Vancouver te nemen. We kwamen net 5 minuten te laat voor de boot, maar ja dat ken ik wel van Texel. Hier moesten we toch mooi 2 uur wachten voordat de volgende kwam. Om 7.00 uur vertrokken we naar Vancouver, het prachtige Vancouver Island weer verlatend. Het was anderhalf uur varen met een flinke snelheid, maar toch ook zo weer voorbij. Op snelweg 1 moesten we afslag 44 hebben voor de camping, maar er stond op afslag 37 ook al een camping aangegeven.
Daar zitten we nu, een mooie camping met alles d'rop en d'raan. Tot laat hebben we nog aan het bier en de wodka gezeten met als resultaat dat ik nu zit te schrijven met de ziekte van Upke.
Maar ja, het is weer mooi weer en we gaan, zoals altijd, op het heetst van de dag naar Vancouver stad om van alles te bekijken.
Dus dat zal wel weer zweten worden!
Nou, ik vind het wel weer genoeg! Wie volgt?

donderdag 13 juni
- - - - -
Rustdag met wit/zwarte beluga's!
Na een goede nachtrust, ondanks de dieselloc, ontwaken we om 9.00 uur op de mooie camping Burnaby Cariboo in Vancouver. Eerst ontbijtje, daarna de stad in. Op de camping is een zwembad dat later op de dag goed van pas zou komen.
Met de bus naar de 22e straat, daarna met de skytrain naar het centrum en weer overstappen in de bus naar Stanley Park, waar een dame doodstil op een bankje zat.
Het is warm. De zon staat in zijn hoogste stand, dus de wandelclub is op weg naar het aquarium.
Vissen, zeehonden, otters, dolfijnen en de witte Beluga.'s. Prachtige, mooie dieren zijn dat! We hebben naar de show gekeken en 'n hapje gegeten. Daarna werd de giftshop ruimhartig bezocht.
Bus/skytrain/bus terug naar de camping, het is wel heet. We zijn moe maar voldaan na een dagje stad op onze rustdag. Op de camping eerst boodschappen gedaan, blikken groenten met wat rijst, en we eten weer! We moeten wel zuinig aan doen met het bier, de voorraad is bijna op.
Na het eten zijn we lekker wezen zwemmen, en waarachtig, er bestaan ook zwarte Beluga's. Het zwemmen maakte onze dag weer goed.
We zijn, nadat we ijs en koffie hadden gehad, naar ons mandje gegaan want morgen moeten we weer vroeg op voor de volgende etappe.

vrijdag 14 juni
- - - - -
Alweer een dag voorbij, en wel een heel geslaagde dag! Vanmorgen vertrokken uit Vancouver, een prachtige stad. We hebben er ongeveer anderhalf uur over gedaan om de stad uit te komen. Maar toch nog even iets opgepikt van een grote stad. De mooie brug, die we vanuit de trein gezien hadden, zagen we nu van dichtbij. De wijk 'Chinatown'. Leuk, nog even een glimp van te zien. Dan, lekker weer op weg, naar Whistler. Een mooie rit, en een heel verrassend dorp, met mooie hotels etc. in een aparte stijl gebouwd. Boodschappen gehaald en wat winkels bekeken. Een leuk, beetje mondain ski-oord. Willem heeft eindelijk z'n Tilley hat gevonden. Alweer een gelukkig mens. Nadat we even wat gedronken en gegeten hadden weer verder op pad.
Daarna zijn de uren omgevlogen, het was waarschijnlijk de mooiste route die we gereden hadden. We kwamen ogen tekort! Prachtig, wat een prachtige verscheiden-heid aan natuurschoon. Grillige beekjes, hoge bergen, zwart met prachtige sneeuw en dan weer begroeid met een soort dennen of sparren. Vervolgens weer een ander landschap dat wel iets weg had van een Arabisch land.
We zijn ook verschillende keren gestopt om een foto te maken. Plots zagen we een jong beertje langs de kant van de weg grashappen. Wat een schatje. Zo alleen langs de wegkant!
Nu zitten we op een natuurcamping Hydro genaamd, een gratis camping als tegen-prestatie van de energie-maatschappij voor het bouwen van een stuw in de rivier.
Er is niets, geen douches etc. Maar wel hevig nette toiletten met wc papier! En een kraan met vers water en afvalbakken. En niet te vergeten, prachtige bomen en rust!
Wat wil een mens nog meer? Een prachtige dag. Lekker gegeten, kip kant en klaar gegrild, een gepofte aardappel, worteltjes en sla. Heerlijk.
Tot morgen.

zaterdag 15 juni
- - - - -
Vandaag vertrekken we van Lillooet naar Chase na 'n slechte nacht wat betreft slapen. Tropenweer hier en de muggen bijten flink van zich af. Lekker ontbeten en leuke gesprekjes. Nog steeds geen ruzie of gekibbel. Ieder heeft zijn eigen dingen, en we laten elkaar ook vrij. Lange rit tot Chase en nu eerst naar de supermarkt om in te slaan voor het weekend. Adrie belt een kennis uit Heteren (Peter) en (Antia), die begin dit jaar naar Canada zijn geemigreerd, en een kwartier later arriveerde hij. Met z'n allen achter hem aan de bergen in.
Die hebben daar een mooi optrekje op 260 ha grond. Ze gaan aan het water nog een nieuw huis bouwen. Een plek, zo mooi bij de natuur, ik heb nog nooit zo'n mooi stuk grond gezien. Maar goed, heel gastvrij!
Lekker kunnen poedelen en 's avonds met de jeep op safari geweest, prachtig!
Na eerst een lekkere borrel 's avonds heerlijk gegeten: salade, vlees, fruitsalade en koffie toe. Om 12 uur de koffer in en best wel redelijk geslapen.
Vanochtend, 16 juni dus, ben ik aan het schrijven en we hebben vanaf het terras al 2 beren gezien, onvoorstelbaar!
Dag dagboek, tot morgen

zondag 16 juni
- - - - -
Iets later uit de veren dan normaal, begonnen we alweer aan onze 16e dag van onze 'wereld-reis' door Canada. Na op fotojacht te zijn geweest met de Quads, 4 wiel aangedreven motors, en met helaas lege fotorolletjes en chips, gingen Adrie, Frits en Peter (de Canadees) de bumper van de camper weer enigszins in zijn oude model proberen terug te brengen. Dat is natuurlijk met zoveel technische kennis in een handomdraai veur mekoar veur gemoakt. Adrie had tussen neus en lippen door nog effe een rookton voor Peter in elkaar geflansd. Daarna bij de buren wat visgerei geregeld om eens uit te proberen of we een visje op het droge konden trekken.
Peter en Antia hebben namelijk 2 megavijvers, in Nederland noemen we dat een meer, waar forel in zit. Binnen redelijk korte tijd hadden we de rookton vol met forellen die een uurtje of twee daarvoor, nog nietsvermoedend, een baantje borstcrawl trokken. Peter K. had wat roerbakvoer gebrutseld en dat kon gelijk met de gerookte forellen genuttigd worden.
Iedereen vond het allemaal erg lekker, verser kan de vis niet! Toch?
Is toch mooi hoor om je eigen eten uit de natuur te halen, haalt dat oergevoel weer een beetje in je boven. Morgenvroeg gaan we dit prive-paradijsje, (laat dat 'je' trouwens maar weg), weer verlaten.
We voelen ons hier allemaal erg thuis, komt ook vooral door de gastvrijheid van Peter, Antia en Olga. Om maar een klein voorbeeldje te noemen, morgenvroeg wordt er vers brood voor ons gebakken. Is toch weer eens wat anders dan dat stuiter-brood van de supermarkten hier.
Tot morgen dagboek.

maandag 17 juni
- - - - -
Eerst een ontbijtje met het door Olga vers gebakken brood. Na een lekkere kop koffie waren we allemaal startklaar voor nieuwe avonturen op deze dag.
Na een beetje heen en weer gedreutel namen we uitgebreid afscheid van ons gastgezin dat ons de afgelopen twee dagen zo verwend had. Op advies van Peter namen we een alternatieve route naar snelweg 1.
Al snel werden we onderweg op deze zanderige weg verrast door een male-moose die lekker stond te poedelen in een meertje langs de weg. Uitgebreid liet hij zich filmen en fotograferen voor dat hij als 'n Lippizaner het bos inliep. Prachtig!
In Salmon Arm deden we wat boodschappen om ondermeer het hertenvlees, dat ons door de familie Driessen was meegegeven, 's avonds te kunnen bereiden. Adrie ging bij een liquorstore langs om de drankvoorraad aan te vullen.
Daarna weer verder richting Glacier National Park, we stopten bij het info-centrum om wat opgezette beesten te bekijken, en de bedelende ground-squirrels te voeren. Bij informatie bleek dat alle, dus ook de door ons uitgekozen, campings nog gesloten waren. We besloten om eerst maar eens lekker te gaan eten in het naastgelegen Best Western hotel. Eerst lekker snoepen van de saladebar en daarna primerib of salmon. Verrukkelijk dus!
Na het eten moesten we wel effe nog een camping vinden, na ongeveer een half uur rijden kwamen we aan bij Kinbasket lake camping. Een te renoveren camping zonder elektra maar wel met een mooi uitzicht. Dan maar in het donker douchen dus! Al snel kregen we bezoek van een tandeloze Canadees, die mooie verhalen vertelde. Hij werd vergezeld door een pensionada-stockbroker. Rond elven zochten we onze mandjes weer op.

dinsdag 18 juni
- - - - -
Ik ben weer aan de beurt om te schrijven en heb er op gewacht hoor!
Eerst over gisteravond. Na een rit over een stoffig bospad van ongeveer 25-30 minuten stofvreten achter Willem aan kwamen we bij een camping (Kinbasket Lake Resort). Nou, laat dat resort er maar af! Het is een camping met uitzicht op een nu nog drooggevallen stuwmeer, over ongeveer 4 weken is het meer opnieuw gevuld.
De gloednieuwe eigenaar, een ex ijshockey-speler, is de vervallen camping weer aan het opbouwen, waar hij nog wel even werk aan zal hebben. Maar het uitzicht was weer fantastisch. Nog maar nauwelijks stonden we op onze, door de baas zelf, aangewezen plek of er kwam al een knecht hout brengen voor ons vuur.
Ook een andere gast kwam even een praatje maken. Toen ze er achter kwamen dat wij Hollanders waren vertelden ze dat er die dag al 5x Duitsers langs waren geweest maar die hadden hun neus opgetrokken en draaiden om. Toen bleek ook al snel dat Canadezen, niet verwonderlijk, een bloedhekel aan Duitsers hebben. We werden dus snel vrienden! We boden de belangstellenden een biertje aan en hebben best leuke gesprekken gevoerd. Om de volgende morgen de prachtige kloof tussen de bergen te kunnen filmen vroeg ik Jim, hij deed het graafwerk voor de electrische kabels, waar de zon 's morgens op zou komen. Hij antwoordde, na even goed nagedacht te hebben,
I think in the east or it must have changed! Ik met een bek vol tanden lachen met kiespijn, hij evenwel met een bek zonder tanden zonder kiespijn, maar wel voluit!!
Peter spreekt goed Engels en praatte met Dave. Hij was alleen op de camping en woont in Golden, zo'n 30 km van de camping. Hij vertelde dat hij effecten handelaar is en elk jaar wel een miljoen verdient via internet en de computer.
Wij denken dat hij maar wat bluft als hij ons uitnodigt om morgen, met hem als gids, mee te gaan zodat hij ons van alles in de omgeving kan laten zien. We gaan naar bed en Peter gaat met Dave nog een biertje drinken. Vanmorgen hoorde ik tot 2 uur.
Tot 9 uur geslapen, ontbeten en gebadderd. Ik heb nog over de zandvlakte van het drooggevallen meer gewandeld en bij terugkomst hoorde ik dat we met Dave zouden gaan naar Golden, eerst naar de golfbaan voor een lunch (aangeboden) en daarna zijn huis zouden bekijken, in het bijzonder z'n exclusieve keuken.
Daarna wilden we naar de Takkakkaw watervallen gaan maar de weg er naartoe was nog gesloten. Wel zijn we naar de splitsing van de twee rivieren geweest. De Kicking Horse river die naar de Stille Oceaan stroomt en de Yoho river die naar de Atlantische oceaan stroomt. Echt heel uniek. Wat een enorme afstanden dat zijn moet je maar even op de kaart bekijken.

We vervolgden onze tocht met Dave naar de Natural Bridge, hier stroomt de Kicking Horse river door de rotsen en vormt de rotspartij een brug! We hebben mooie foto's en video gemaakt. Net voor er een bus Japanners werd gedropt.
Daarna naar Emerald Lake. Hier heeft Dave 2 seizoenen gewoond voordat de vakantiehuisjes er stonden. Een prachtmeer tussen de bergen, smaragdgroen als de zon schijnt, maar bekijk de foto's maar dan kun je het beamen. Weer mooie foto's en video gemaakt.
Dave vertelde ons hier met Ronald Reagan en Eric Clapton te hebben rondgelopen, thuis had hij een gesigneerde gitaar van Eric Clapton. Ronald Reagan had hem gevraagd hoe het toch kwam dat het meer zo groenblauw was, waarop Dave had geantwoord dat hij de bodem zo had geschilderd!
Na de rondwandeling en het oude in 1920 gebouwde restaurant bekeken te hebben namen we afscheid van Dave. ( Een kerel, die wildvreemde mensen een paar honderd km op sleeptouw nam, op een lunch trakteerde en uitgebreid zijn huis liet zien).
Zo'n man hadden we nog nooit ontmoet! Ook nodigde hij ons uit, en Willem en Peter in het bijzonder, om te komen golfen en bij hem te logeren.
Vanavond hebben we op de Kicking Horse camping het hertenvlees van Peter en Antia gegeten. Als toetje ijs en meloen.
Nog lang rond het kampvuur gezeten om wat warmte te krijgen, want het is 's avonds in de bergen toch wel koud en ook wat nat van de regen vanavond.
Het is nu 10 voor 9 in de morgen in Holland. Hier is het 10 voor 1 in de nacht. Tineke ligt al in bed en ook ik stop nu, ga mijn tanden poetsen en dan slapen.
P.S. Ik heb gisteravond ook nog op de ATV van Dave gereden. Een Bombardier automaat, 100 km per uur. Best een mooi ding!

woensdag 19 juni
- - - - -
Om 5 uur schrokken we wakker door de lokroep van een beer, dachten we! Helaas, het bleek Peter te zijn die zijn hele ziel en zaligheid in de wc gooide.
Wat later stonden we rustig op en gingen tegenover de Kicking Horse camping bij een klein restaurantje lekker ontbijten. We besloten om als eerste die dag naar de upper spiral tunnel te gaan, waar de trein in de berg een lus maakt om hoogte te winnen, maar helaas het spoorwegpersoneel leek wel in staking te zijn.
Daarna vertrokken we richting Banff om naar camping Tunnel Mountain te gaan. Onderweg zagen we nog een Mule Deer lopen, een hert met heel grote oren.
We stopten even bij de prachtige Mount Rundle waar de nodige foto's werden gemaakt en zijn daarna in een rustig tempo naar de camping gegaan. Daar aangekomen werden we door de rangers gewaarschuwd voor een beer en wolven op de camping, voorzichtig dus!
Peter is nu bezig zijn onderbroken nachtrust in te halen. Adrie heeft de fik al weer in het hout en we zijn klaar om pannekoeken te bakken. Het beslag wordt gemaakt, de appels geschild en in stukjes gehakt. Joke maakt spekpannekoeken en Adrie die met appel. Het smaakte iedereen voortreffelijk.
Na het eten werd nog een wandeling gemaakt en bij terugkomst dronken we nog 'n lekker bakkie koffie.
Ter afsluiting kwam het 'mens erger je niet' spel op tafel en spelen maar. Adrie was tweemaal de winnaar. Peter is inmiddels weer bij de mensen.
Nog even een wodka en dan snel het bed in voor hopelijk een rustige nacht.

donderdag 20 juni
- - - - -
Vandaag lekker rustig aan. Rond een uur of elf vertrokken we vanaf de camping naar Banff. We hebben het er goed vanaf gebracht want ons was medegedeeld dat er een beer en wolf op de camping gesignaleerd waren. Het is vandaag schitterend weer, lekker zonnetje, fijn na de regen van gisteren.
Banff is een hele leuke plaats, (h)eel leuk! Adrie en Tineke gaan apart rondkijken, zij willen even bellen. Na veel pogingen is het gelukt. Alles is goed. Het regent nu in Nederland maar het is heel warm geweest en het wordt ook weer beter. Om half twee treffen we elkaar weer bij de campers. De nieuw gekochte spulletjes worden even geshowd, want wij hebben niks om aan te trekken! Daarna gaan we op zoek naar een zwavelbad maar dat bleek al een tijdje gesloten te zijn. Op een andere plek in Banff hebben we evenwel nog een poosje heerlijk in een warm bad gelegen. (39°). Was wel heel lekker hoor! Na nog een beetje rondgereden hebben, we zagen ook nog bighorn sheep, zijn we naar de camping gegaan. Two Jack Lake was vol, nu staan we weer op Tunnel Mountain, maar dan op de hook-up camping. Het uitzicht is mooi. Een beetje anders dan we gewend zijn, maar goed de zon was lekker en we hebben heerlijk buiten gegeten. Bovendien hadden we uitzonderlijk leuke buren! Een hele bus vol! Willem zei, als ze lawaai maken zal ik ze! Nog even gewandeld en gepraat met de buren aan de andere kant, Canadezen uit Calgary, Zij hadden gisteren een coyote vlakbij de camper, en volgens hen komen 's avonds de beren de berg op, op zoek naar afval. Brrrrrr!
De mannen zitten te dobbelen en Joke en ik zitten nog even te kletsen en te lezen. Het zal vanavond wel niet zo laat worden.
Dit is het laatste verslag dat ik schrijf. Het was een (h)eel leuke vakantie. Met prachtige overweldigende natuur. Alle weertypes hebben we meegemaakt. En het was heel gezellig met elkaar. Ik geloof wel, dat we ook weer blij zijn om naar huis te gaan. Wij gaan nog een paar daagjes naar mijn broer Willem in Toronto, waar ik me enorm op verheug! Mijn broertje lekker knuffelen, samen voetbalkijken, zoals we vroeger met onze moeder om de tafel naar Ajax keken. (Cruyff).
En leuke dingen doen.
Bye bye Canada! It was great!

Thank you very much! You're welcome!

You're very welcome! It's not a problem!

vrijdag 21 juni
- - - - -
Vandaag voor het laatst mijn bijdrage aan dit dagboek. Met pijn in mijn hart verlaten we onze laatste camping Tunnel Mountain. Wat een prachtige vakantie hebben we gehad. De mooiste tot nu toe, voor mij tenminste. We gaan water lozen en nieuw water innemen. Daarna gaan we richting Calgary waar we de campers gaan poetsen en bagage gaan pakken, want morgen is het weer reizen geblazen en noar huus oftewel stal.
Na nog een lekker burgertje en milkshake staan we nu op de parkeerplaats van ons hotel waar we de eerste nacht gelogeerd hebben. (H)eel lekker gegeten hebben we en daarna vertrekken we naar de ventweg bij het camperverhuurbedrijf waar we de camper morgen voor tienen moeten inleveren.
Nog even een borreltje en dan… afnokken!!
P.S. Ik wil Wim heel hartelijk bedanken voor alle goede zorg, prima gids en reisleider. Verder alle reisgenoten bedankt voor de 3 weken durende fijne vakantie!

zaterdag 22 juni
- - - - -
Na een nachtje met te tropische temperatuur om prettig te slapen starten we deze laatste vakantiedag met frisse tegenzin. Omdat de meeste van ons gemiddeld niet meer dan 3 uur hadden geslapen, waren we deze ochtend niet vooruit te branden.
We starten de dag uiteraard met een ontbijtje van de 'leftovers' en daarna moeten we de campers inleveren. Nog even ons laatste afval dumpen bij een Husky station en inleveren maar. Met kloppend hart wachten we de reactie af van de verhuurder wat betreft de schade aan de campers. Vooral onze eerlijkheid en niet te vergeten Adrie's vakkundige 'schaaf- schuur- en vonk-' techniek bleef de schade beperkt tot het vergoeden van een kapot achter knipperlicht kapje.
Op naar het vliegveld, we werden weggebracht door een spannende dame van het verhuurbedrijf in een van de campers. Daar aangekomen moesten we afscheid nemen van Tineke en Adrie, zij vliegen door naar Tineke's broer in Toronto om daar een paar dagen te blijven. De rest van ons stapten op de bus naar het centrum van Calgary om effe te kijken.. en om nog wat te shoppen. Gelukkig hadden we vandaag wel mooi weer, wat het winkelen en het wachten op een terrasje (met een shaggie op rechts en een pilsje op links) toch zeer veraangenaamde!
Onze tijd was gekomen eens te kijken of Air Canada ons nog van de grond kon liften. We hebben ons toch regelmatig vergrepen aan een lekkere 'vette bek lunch' bij de Big Mac. Het begon best goed, we konden op tijd instappen, maar toen begon er een wachttijd van ruim drie kwartier voordat we eindelijk het luchtruim kozen. Je zou bijna gaan denken, gezien de hoeveelheid te laat vertrekkende vluchten, dat het simpeler is een spaceshuttle op tijd te laten vertrekken dan een vliegtuig. Dit alles tot het ware genoegen van ons ieder, vooral Wim was hiermee erg content. Wel hadden we de mazzel dat er veel stoelen vrij waren en Joke en ik konden van 2 stoelen gebruik maken, Frits en Wim zelfs van 3. Dat betekende dus dat we lekker de beentjes konden strekken en een prettige reis tegemoet konden zien.
We kwamen op tijd in Heathrow aan voor onze vlucht naar Amsterdam, we namen dus eerst nog rustig koffie en een broodje. Het broodje van Joke en Frits leek wel iets weg te hebben van een broodje aangereden hond. Weer een mooie ervaring met de Engelse keuken, blijkbaar hebben ze toch een iets ander idee dan de gemiddelde Nederlander van wat lekker is. Na 40 minuten vliegen met een Airbus landen we op Schiphol. Een treinkaartje halen voor station Ede die al snel vertrok. Op het station een mobieltje van een jongen geleend om Marga te bellen dat we om 20.00 uur aan zouden komen. En ja hoor, daar stonden onze geliefden om ons mee naar huis te nemen. Namens allen denk ik dat deze vakantie de meeste verwachtingen heeft overtroffen.
brandywine falls