griekenland verslag
    kalamaki
27-08-2000

    Zondagmiddag 2 uur! We zeilen met een kalm gangetje richting Kaap Sounion.
De wind is ongeveer 4 Bft., we hebben zojuist ons eerste pilsje geopend, de marifoon staat bij en de zon schijnt heerlijk.
Nou, dat mag ook wel, want we hebben al de nodige problemen gehad.
De reis op zich ging gisteren goed. Jeroen, Peter en zijn vriendin brachten ons naar Düsseldorf waar we om goed negen uur al op het vliegveld arriveerden. Veel te vroeg natuurlijk, maar ja, in ieder geval waren we op tijd. Het voordeel was wel dat we niet in de rij hoefden te staan om in te checken.
Om half twaalf vertrokken we dan toch richting Amsterdam in een 2-motorig propellervliegtuig van Euro wings, een dochtermaatschappij van de KLM.
In Amsterdam aangekomen was het weer wachten geblazen. Maar met een pilsje erbij kwamen we de tijd wel door.
Om half drie zaten we opnieuw in het vliegtuig, nu een Boeiing 737, naar Athene.
Na een half uurtje vertraging vertrokken we met helder weer richting Griekenland. En waarachtig, Adrie en ik konden heel duidelijk Heteren en Randwijk zien liggen. We gingen er bijna recht overheen, geloof het of niet!
Om plaatselijke tijd 19.00 uur landden we na een rustige vlucht in Athene en daar begon de ellende!
De koffers van Nol en Jos kwamen van de band en de rest niet! Eerst een tijdje staan wachten, toen een tijd in de rij om alles door te geven, want er waren veel meer mensen hun koffer kwijt en zo konden we pas tegen negenen met de taxi naar de jachthaven Kalamaki, met in ons hoofd de akelige gedachte, dat de mensen van het verhuurbedrijf niet meer aanwezig zouden zijn.
Gelukkig was dat niet zo en ze waren zo coulant om ons de sleutels van de schepen te geven en vandaag pas de overdracht te doen.
Eerst zijn we dus maar eens gaan eten. Aan de boulevard zat een redelijk Italiaans restaurant en daar kwam iedereen een beetje tot rust. In ieder geval konden we slapen!
Dat hebben we dan ook uitgebreid gedaan met op de achtergrond een voortdurende dreun van de plaatselijke discotheek.
Vanmorgen is Willem weer achter onze bagage aangegaan, die gelukkig terecht was. En toen de overdracht! Ons schip de 'Water-velvet' vertoonde nogal wat gebreken, die wij eerst opgelost wilden zien. Er werd het een en ander verholpen, toen deed de marifoon het nog niet goed, maar uiteindelijk zijn we dan toch op weg!
Met Athene op de achtergrond en stijgende vliegtuigen naast ons koersen we richting Kaap Sounion, waar we over een uurtje of vijf aan hopen te komen.

    tussen kaap sounion en kea
28-08-2000

     We zijn weer op weg! Nol zit, gehuld in een laken, aan het roer. Hij is bang, dat hij verbrandt en niet zonder reden, want de zon schijnt fel.
Ik zit zelf in de kajuit te schrijven en kan dus lekker in de korte broek blijven zitten.
Frits is overgestapt vanaf de andere boot, de 'Water-monkey' en we hebben hem meteen tot machinist gebombardeerd, omdat we gisteren problemen met onze motor van de 'Water-velvet'  hebben gehad. We voeren nl. tegen half zeven de baai van  kaap Sounion binnen en daar stopte de motor ineens toen we het zeil al hadden laten zakken. Met veel moeite kregen we hem weer gestart en daarna bleef 't ie goed lopen. Op zee zelf hadden we echter ook al startproblemen gehad, dus het was al met al niet zo leuk.
We konden wel in de buurt van elkaar, maar ook niet helemaal naast elkaar ankeren en waren daardoor verplicht met het bijbootje naar de andere boot en naar de wal te varen.
We zijn eerst maar eens bij de buren een borrel gaan drinken en vervolgens werd het al snel tijd om te gaan eten, wat we aan de rand van de baai met uitzicht op de boten en de tempel van Poseidon hebben gedaan.
Het restaurant was prima. We hadden de keus uit 2 restaurants, maar met kruis en munt opgooien was de keus niet moeilijk.
Aan tafel vertelden Jos, Willem en Frits dat ze 6 dolfijnen naast de boot hadden gehad. Wij jaloers natuurlijk, maar voor de bemanning van de 'Water-monkey' was het heel leuk.
Jos en Adrie bestelden een lekker visje en de rest een vleesspies. Pils en een wijntje erbij en de avond verliep op een heel plezierige manier.
Om 11 uur waren we weer aan boord en ging de bemanning van onze boot al snel te kooi. De rest is echter nog tot half twee blijven zitten, hoorden we vanmorgen.
Tja, en toen vanmorgen dus. We zouden rond negen uur naar boven lopen om de tempel van Poseidon te bezichtigen, waar het allemaal om begonnen was, maar toen we goed 10 uur naar de wal wilden, ging de andere bemanning niet mee! Geen zin en te moe!! Ja, dat krijg je er van!
Dus zijn Nol, Adrie en ikzelf de heuvel opgeklommen en we hebben er geen moment spijt van gehad. Heel mooi en heel oud! En natuurlijk, zoals altijd, een bus vol Japanners. Maar we hebben de hele tempel, althans de ruïne ervan, bezichtigd en bij terugkomst werd er met de meeste stemmen besloten om naar de Cycladen te varen. Nol zit nu aan het roer en doet zijn best om uit de buurt van de grote zeeschepen te blijven. Frits navigeert en ik schrijf!
En zo varen we met een rustig gangetje richting Voukari, een stadje op het eiland Kea!

    onderweg naar loutra
29-08-2000

    Het is 2 uur 's middags en hoog tijd om aan het dagboek te beginnen. Ik zit in de kajuit van de 'Water-monkey' met een rustig muziekje op de achtergrond en we varen op een ruime koers naar Loutra, een plaatsje op het eiland Kythnos.
Vanmorgen zijn we om een uur of tien gaan varen na in een klein baaitje te hebben ontbeten en gezwommen.
Gisteren zijn we met een rustig gangetje naar het eiland Kea gevaren, waar we bij het plaatsje Voukari hebben overnacht.
Toen we aankwamen werden we al van verre verwelkomd door mensen die ons graag voor hun restaurant wilden hebben. We hadden geen probleem met het afmeren en zaten dan ook al snel aan een pilsje in het cafeetje recht tegenover onze boten. Dat was heel gezellig, vooral toen er octopus op tafel kwam als 'appetizer'. Willem probeerde een 'special prize' te bedingen voor het nuttigen van een flinke hoeveelheid garnalen, maar dat lukte niet zo best. We moesten 's avonds maar terugkomen werd er gezegd.
Aangezien er zo te zien geen betere restaurants waren hebben we dat maar gedaan en met recht. We kregen een grote schaal gebakken garnalen met een heerlijke salade erbij + brood en frites, dus we zaten weer goed.
De ober die bediende, was getrouwd met een vrouw uit de Seychellen en hij kon ons daar wel een adresje geven, als we er naar toe wilden. Nou, misschien gaan we volgend jaar ook wel!
We kregen 'baklava' toe van het restaurant en 2 flesjes ouzo voor vandaag, maar die hebben deze dag niet gehaald. Het was op het achterdek veel te gezellig. Toch lag iedereen voor 12 uur op bed en na een rustige nacht zijn we vanmorgen rond negen uur uitgevaren om ergens in een klein baaitje te ontbijten en zo. Daarna op naar Loutra!

    loutra
30-08-2000

    Weer eens wat anders! Ik zit nu niet op een hobbelende schuit, maar in een restaurant aan een stevige tafel.
Het is 's avonds 8 uur en we zijn bezig aan ons dagelijks aperitiefje. Het eten komt er direct aan en we hebben een mooi uitzicht over de haven.
Vandaag hebben we verwaaid gelegen in de haven van Loutra. Dit dorpje ligt op Kythnos, één van de cycladen-eilanden.
Gisteren kregen we 's middags steeds meer wind en met een goed 5 Bft. kwamen we in de haven aan. In onze genua zat een scheur, die steeds groter werd, daarom hebben we het laatste stukje op de motor afgelegd. We konden mooi aanleggen in de haven waar ruimte genoeg was.
Jos rende meteen naar de plaatselijke supermarkt en liet daar al wat kippen klaarleggen om 's avonds te kunnen klaarmaken. Er werd dus aan boord gegeten!
En dat was de moeite waard! Het duurde wel wat lang voor alles klaar was, maar Frits en Jos moesten het vlees koken, marineren, braden en weet ik veel wat nog meer.
Uiteindelijk konden we echter 's avonds om 8 uur aan tafel en het was als vanouds, weer voortreffelijk! Gado-gado, rijst en kip met heerlijke saus. We hebben onze vingers er bij afgelikt. Bijna alles ging op, en na afloop was iedereen zó vol van het eten, dat we hoognodig aan de wandel moesten.
Het dorpje was zeer snel bezichtigd en al spoedig waren we terug aan boord. Daar werden de dobbelstenen tevoorschijn gehaald en hebben we tot 12 uur zitten spelen. Het ging weer hard tegen hard, maar zoals altijd was het heel gezellig.
's Nachts bleef de wind flink doorstaan en vanmorgen werd, na enig beraad, toch besloten om hier te blijven. Er moest het nodige worden gedaan, o.a. het zeil repareren, water innemen enz., dus we behoefden ons niet te vervelen.
De dag werd kalm doorgebracht. Zo nu en dan zei er iemand dat we toch wel konden varen, maar uiteindelijk hebben we dat niet gedaan.
De genua werd, al heen en weer schreeuwend, uiteindelijk gerepareerd, al glimlachend gadegeslagen door onze buren, een ouder Frans echtpaar, die zeer ervaren overkwamen met hun eigen boot. Nou ja, wij zijn ook maar amateurtjes wat dat betreft.
Vanmiddag hebben we met z'n allen een heerlijk pilsje gedronken en na een verkwikkend slaapje zitten we nu aan de 'fried Calamaris'
Ach ja, het leven is zo slecht nog niet!

    serifos
31-08-2000

    We zitten op een terrasje op het eiland Serifos, het 3e eiland van de cycladen, gerekend vanaf het Griekse vasteland. Vandaag is het windstil geweest en we zijn al motorend hier naar toe gevaren. Iedereen is redelijk verbrand en we hebben onderweg heerlijk gezwommen, weliswaar in de vaarroute van de veerschepen, maar het was wel erg lekker en verfrissend.
Ik zat bij Jos en Frits aan boord en één van ons hield gewoon de zeeschepen in de gaten.
Gisteravond hebben we heerlijk, maar eigenlijk té veel gegeten. Zowel calamaris als vlees (Jos had garnalen). We hadden eigenlijk al genoeg aan de calamaris, maar vonden het ten opzichte van het restaurant een beetje weinig, dus bestelden we er toch nog wat bij.
Er zat op het terras een groepje Grieken met een gitaar en die speelden en zongen de sterren van de hemel. Willem heeft alles opgenomen op z'n splinternieuwe digitale video-camera.
Uiteindelijk werd het toch wat gewoontjes en ging de sfeer als een nachtkaars uit. W.s. omdat we ook teveel hadden gegeten. Dat doen we dus niet meer!
Teruggekomen aan boord hebben we nog 3 spelletjes gedobbeld en zijn daarna, toch nog wel rond half een, naar bed gegaan.
De wind was langzamerhand steeds meer gaan liggen en vanmorgen was het windstil. Willem bonsde ons om 7 uur uit bed, en na wat gemopper en thee/koffie gedronken te hebben kozen we het zeegat.
Na een kwartiertje te hebben gevaren werd er overboord geplonsd voor de benodigde sanitaire behoeften, ontbijt werd klaargemaakt en op de motor werd koers gezet naar het zuiden, richting Serifos, waar we nu heerlijk aan een drankje zitten.
Vanavond gaan we hier eten en morgen gaan we de oversteek maken naar Poros, ruim 50 mijl en dus meer dan 100 kilometer over open zee. We starten om zes uur 's morgens, niet mijn favoriete vaartijd, maar we zien wel.
Morgen bericht ik verder over onze tocht over open zee!

    poros
01-09-2000

    6 uur 's avonds en ik zit met m'n rug tegen de mast naar een vrijend paartje in het water te kijken. We liggen hier in de prachtige baai van Poros en genieten van de strandtaferelen, die zich voor ons afspelen:
badende mensen, gillende kinderen, para-sailing en kinderen op een grote gele banaan van rubber, die hard door het water wordt getrokken.
We hebben zojuist de was gedaan en die hangt nu te drogen aan de zee-railing.
Ondertussen wachten we met z'n allen op Jos en Frits totdat die de maaltijd klaar hebben. Spaghetti, met alles erop en eraan. Het 'Zeepaartje' is weer open!
Een uurtje geleden zijn we hier gearriveerd na een tocht van ruim 50 mijl over open zee. Vanmorgen om zes uur op, meteen de ankers opgehaald en weggevaren. Het was verdorie nog donker!
Gisteravond zijn we uitgebreid op jacht geweest naar T-shirts en postzegels, Beiden hebben we gevonden, behalve Willem, want er was nog maar één T-shirt met XXL te vinden en die had ik al ingepikt!
Daarna zijn we wezen eten, maar gelukkig niet zo uitgebreid. Het meisje wat ons bediende zei dat ze vandaag pas 'happy' zou zijn, maar of dat was omdat wij er dan niet meer waren, weet ik niet.
En, nog een nieuwtje: er lag in de haven zelfs een zeilboot met een kleinere mast als die van ons. Dus wij zijn niet meer het kleinst! Ook niet het grootst, want er lag op de rede een zeiljacht(je) met een mast van wel 30-40 meter hoog. Maar goed, die mensen zijn w.s. niks gelukkiger dan wij.
Vandaag overdag hebben we een rustige overtocht gehad. Eerst op de motor en later konden we gelukkig zeilen. We hebben zelfs nog een reefje in het grootzeil gelegd!
De 'Water-monkey' deed het prima, maar met de 'Water-velvet' waren er weer de nodige problemen. Eerst was de motor bijna vastgelopen en daarna wilde de genua niet inrollen. Uiteindelijk lukte dat met de grootste moeite.
Blij zijn we er echter niet mee.
In principe hebben we leuke boten, zelfs met 'navtext' en warm water wat zomaar uit de kraan komt, maar met het onderhoud is het slecht gesteld. Het is te hopen, dat ze het nog een weekje houden!
Morgen gaan we naar Hydra maar eerst gaan we nu spaghetti eten!

    van poros naar hydra
02-09-2000

    Vandaag is het al weer bijna 6 uur 's middags en we zijn nu, al zeilend en op de motor, onder een strakblauwe lucht op weg naar Hydra. Het is vandaag flink warm en ik voel m'n rug behoorlijk gloeien.
Vanmiddag hebben we de zonnetent opgezet om zo nog wat schaduw te krijgen.
Gisteravond was heel gezellig. We hadden de boten voor de gelegenheid op één anker bij elkaar gelegd om samen te kunnen eten en terwijl Jos en Frits aan het koken waren genoten wij van een aperitiefje (pils dus).
De lucht deed echter heel raar. Er kwam een erg hete wind van de heuvels af zetten, de boten lagen constant te draaien en er liep een veeg zwarte rook (of wolk?) langs de lucht. We wisten het niet, maar het zag er 'unheimisch' uit.
De complete bemanning was er niet gerust op en we hoopten allemaal, dat het 's nachts niet zou gaan spoken. Dat is achteraf ook niet gebeurd. De wind zwakte rond een uur of tien af en werd constant, zodat we toen toch naar bed toe konden. Dat was ook nodig, want iedereen had de pap helemaal op.
Maar eerst het eten!
Rond een uur of zeven werd de spaghetti met een heerlijke ovenschotel van groenten en ham, opgediend. Ondanks het feit, dat verschillende mensen van de groep niet zo gek op pasta zijn, werd de schotel toch flink eer aan gedaan. Alleen de meeste spaghetti zelf werd voer voor de vissen. Hadden die ook een goede avond!
Zoals gezegd, na het eten vonden we het best en na onze eigen boot apart te hebben geankerd ging iedereen te kooi.
Vanmorgen was het opeens weer heerlijk weer. De zon scheen, de vogels zongen en de vissen sprongen vrolijk uit het water!
Om 8 uur ben ik eerst maar eens een flink stuk gaan zwemmen, terwijl de rest langzaamaan wakker werd. Van Frits kreeg ik bij terugkomst koffie op het zwemplateau van hun boot en toen kwam de 'Water-velvet' ook al weer langszij zetten.
Frits en ik zijn daarna met het bijbootje naar de kant geroeid om boodschappen te doen, en na een flink ontbijt te hebben genuttigd, gingen we richting Poros zelf.
We moesten daar diesel tanken en de doorgang langs Poros zelf is prachtig!
Daar hebben dan ook uitgebreid van genoten.
Aan het eind van de haven wilden we afmeren en ja hoor, onze motor sloeg weer eens af en was niet opnieuw aan de praat te krijgen. Gelukkig heeft Adrie nu het stationaire toerental op 800 rpm kunnen zetten en tot nu toe slaat 'ie niet meer af.
Hydra zie ik al liggen en over een half uurtje hopen we daar aan te komen. Hoe dat verloopt zal ik morgen uitgebreid vertellen.

    porto heli
03-09-2000

    Op een terrasje zittend, beginnen we vanavond om half tien aan ons diner. Er was wat verwarring vooraf over het menu. We zaten heerlijk op een echt Grieks terrasje waar een hele aardige Griekse mevrouw, die geen woord engels sprak, ons van drankjes voorzag. Alleen ben ik wel 10 minuten bezig geweest om haar duidelijk te maken wat wijn is. Het maakte niet uit, want we hadden samen de grootste lol en uiteindelijk dronken Jos en ik rosé uit het vat (wat we al bij de buren hadden geproefd), die niet te drinken was, maar ja, ze bedoelde het goed.
Jos werd erop uit gestuurd om een leuk restaurantje te zoeken alhoewel we zelf eigenlijk wilden blijven zitten waar we waren, maar om hem niet teleur te stellen besloten we toch om hem te volgen. Nu zitten we hier en ik heb 'lamb in paperbag' besteld, dus ik ben zeer benieuwd!
Gisteren waren we tegen zeven uur in Hydra, waar het vrij druk was in de haven. We konden een plekje vinden met het anker achter uit en de boeg tussen twee andere schepen. We lagen dus twee rijen dik, maar och, het ging best na wat over en weer gemier wat betreft het vastmaken. We konden makkelijk via de boten van onze Duitse buren naar de steiger en vertrokken zo naar het plaatsje zelf. Nog steeds een prachtig stadje!
Na wat rondgelopen te hebben belandden we toch weer ergens achteraf in een restaurantje waar we prima hebben gegeten.
Toen terug naar de kade waar we op een terrasje nog wat hebben gedronken. Adrie en ik 'Irish coffee' en van de rest weet ik niet wat ze hadden.
Daarna naar bed, maar tjonge, tjonge, wat was het warm! Iedereen lag een beetje te hijgen en volop te zweten, maar uiteindelijk werd het toch weer dag. En toen moesten we dus weg! Met het verhaal, dat in Hydra iedereen z'n ankers over elkaar heen gooit. Er was inderdaad ook een Italiaan met een grote motorboot, die zijn anker maar ergens neer had gegooid en zigzaggend naar achteren was gevaren. Gelukkig ging alles goed en al vrij snel waren we uit de haven vertrokken.
Op de motor zijn we naar Ermioni gevaren, waar we een engels ontbijt hebben genuttigd en vervolgens werd er koers gezet naar Porto Heli. Rustig zeilend bereikten we tegen zessen de haven en ja hoor, ik was achteruit aan het slaan om aan de kade te komen toen de motor weer eens afsloeg.
Hij startte wel opnieuw maar zodra we hem in z'n 'werk' zetten, sloeg 't ie  weer af. Goede raad was duur, maar meteen werd het voor- en achter-anker uitgegooid waarbij de boot in ieder geval op dezelfde plaats bleef liggen.
Nol zette z'n snorkel op, dook overboord en wat bleek: touw in de schroef. Gelukkig kon hij met Adrie's mes het touw doorsnijden en de schroef weer vrijmaken, zodat we in ieder geval aan konden leggen.
Morgen zal Nol verder kijken of al het touw is verwijderd.
Van onze (weer Duitse buren) hoorden we, dat het ongemak w.s. was veroorzaakt door een Griekse visser die vanmorgen een hoop touw overboord had gemieterd. Bedankt dus!! Nu zitten we weer heerlijk te eten en morgen vertel ik hoe het smaakte.

    spetses
04-09-2000

    We zijn weer op de terugweg! Vandaag zijn we op het verste punt van onze vakantie geweest en nu zijn we voorzichtig begonnen om terug richting Athene te gaan.
Gisteravond hebben we heerlijk gegeten. Een grote schaal met vis en vlees voor Adrie, Wim, Nol en Frits en 'lam in paperbag' voor Jos en mijzelf.
Na het eten heeft Jos nog een prachtige BMW-motor bekeken. Allemaal chroom en helemaal open gebouwd. We konden er een kopen voor 8000 pond. Tja, dat hadden we nou net niet bij ons.
Daarna zijn we van moeheid naar bed gegaan en hebben met z'n allen weer slecht geslapen. De luchtvochtigheid is hier erg hoog (± 75 %) en het is daarbij nog flink warm, zodat iedereen ligt te drijven in bed. Op een bepaald moment kreeg ik het zelfs gewoon benauwd.  Gelukkig werd het vanzelf ochtend en toen de zon er een beetje goed door was drupten de boten ook niet meer van het vocht.
Na op ons gemak te hebben ontbeten vertrokken we richting Koiloidha, het plaatsje met een privé eiland van een Griekse reder ervoor.
Onderweg kwamen we steeds kwallen tegen, waardoor de animo om te gaan zwemmen zeer miniem was.
Om ongeveer 1 uur waren we in Koiloidha waar we geeneens aan de kade konden komen omdat er geen toeristenvoorzieningen waren.
Dan maar voor anker voor de haven en met de bijboten naar de kant. Daar hadden ze bier waar de ijskristallen in dreven, zo koud was het, maar het smaakte best. Later heb ik begrepen, dat de glazen zelf uit de diepvries komen, waardoor het bier in het begin zo wordt afgekoeld, dat er zelfs ijskristallen worden gevormd.
Jos had een mannetje ontdekt, die octopus aan het grillen was en toen we weg gingen hebben we hem een 'snackje' afgetroggeld, want eigenlijk wilde hij ze bewaren tot 's avonds. Terug op de boot hebben we heerlijk zitten smullen, met vers brood en koele witte wijn erbij.
En toen was het hoog tijd om op weg terug te gaan, richting Spetses.
Adrie en ik sukkelden meteen in slaap, terwijl Jos het roer hield. Na een uurtje te hebben geslapen werden we wakker en ontdekten een grote bosbrand!
De zon werd er helemaal door verduisterd en de boten zitten nu onder de zwarte as. Een angstaanjagend gezicht!
Gelukkig zitten we hier momenteel al weer op een terrasje met een schitterend uitzicht over zee en de haven van Spetses. We hadden wat problemen met aanleggen vanwege de grote drukte, maar nu liggen we voor anker met een lange lijn naar de wal. Dus de bijbootjes verrichten weer goede dienst. Het uitzicht is, zoals gezegd, prachtig en we zitten hier met een aantal Grieken, dus het zal allemaal wel goed gaan. Onderlangs komen er steeds koetsjes met passagiers langs en er wordt prachtige muziek gedraaid. Spaans of Grieks, dat kunnen we niet goed onderscheiden, het klinkt in ieder geval erg mooi! Morgen op weg naar Dhokos, het eilandje waar we op aanraden van Ed beslist naar toe moeten.

    dhokos
05-09-2000

    Dhokos, een naam die we niet snel zullen vergeten!
Op aanraden van Ed dus waren we naar deze baai gegaan omdat het hier zo mooi zou zijn en er geen bebouwing was, zodat we de sterrenhemel goed konden bestuderen.
Nou, dat hebben we geweten! Vanmiddag rond drie uur kwamen we hier aan vanuit Spetses en toen we hier een half uurtje lagen barstte er een bui los waar je niet goed van werd. In 10 seconden windkracht 10 (op de windmeter ruim 45 knopen afgelezen) en aan lager wal. Adrie was aan het bellen en die smeet zijn telefoon neer, motor aan, het krabbende anker opgehaald en als een speer weg van de kust met alle andere boten, een stuk of zes, die daar ook voor anker lagen. Het viel niet mee om naar de hoge wal te komen, vooral niet met onze motor die weer kuren begon te krijgen omdat t'ie met een te hoog toerental moest draaien. Gelukkig lukte het, ondanks alle schuimkoppen en golven, om toch een baaitje binnen te lopen waar de wind minder fel woei.
Daar liggen we nu dus, met anker voor uit en een lijn naar achteren, naar de wal om een rotsblok geslagen.
Het is, nu ik dit schrijf, al een paar uur later en er komt een 2e bui aan. De wind giert en we zitten met z'n allen vol spanning af te wachten hoe het afloopt. De lucht is aan alle kanten pikzwart, de zon is weg en we zien wel hoe het afloopt.
Gisteravond hebben we nog een tijdje zitten dobbelen. Als vanouds weer heel gezellig. We lagen erg rustig in Spetses en vanmorgen werd iedereen pas tegen half negen wakker.
Voor vanavond moesten er natuurlijk boodschappen worden gehaald en daarom togen Jos, Adrie, Frits en ik tegen 10 uur het stadje in terwijl Nol en Willem de boten schoonmaakten van alle as. De boodschappen werden in een klein winkeltje ingeslagen en manmoedig door de warmte terug gesjouwd naar de boten.  
Rond half twaalf vertrokken we richting Dhokos en rustig zeilend voeren we deze kant op. Frits, Jos en Willem werden echter tegengehouden door de Griekse marine, die manoeuvres aan het uitvoeren waren en ze moesten Dhokos langs de zuidzijde passeren i.p.v. langs noord. Wij lachen, want we lagen een flink stuk achter en waren al op weg om zuid langs te gaan. Uiteindelijk moesten we nog uitkijken om niet tegen de 'Velvet' op te varen. Zo'n grote zee, en dan nog uitkijken!
Halverwege de middag zijn we dan toch met z'n allen hier gekomen en nu in de avond wachten we, nogmaals, in spanning af. Hopelijk krijgen we niet hetzelfde weer als vanmiddag, maar we hebben daar toch geen invloed op. Morgen in ieder geval op naar Poros!

    poros (II)
06-09-2000

    Na de storm van gisteren is alles weer een beetje tot z'n normale proporties teruggekeerd. Het weer is helemaal open getrokken en de lucht is lekker helder. Vanmorgen was het nog wat boesterig, want zodra we onze beschutte baai uitkwamen kregen we meteen 6 à 7 Bft op de kop, dus bijna recht van voren. Maar met een reefje in het grootzeil en een wat ingenomen genua koersten we langzamerhand hoog aan de wind richting Poros.
Eerst hadden we vol verwondering naar een Griekse marine-oefening zitten kijken, inclusief helikopters, landingstroepen e.d. We waren al bang dat ze ons weg zouden sturen maar dat gebeurde niet en zo konden we alles goed bekijken. Toen we de ankers gingen lichten hadden we echter wel een stuk of 80 Griekse mariniers in landingsboten in de weg zitten. We konden er tot onze verwondering gewoon langs varen. Er werd zelfs nog vriendelijk gezwaaid!
Gisteravond hebben we verder gelukkig geen storm meer gehad. Het zag er allemaal wel dreigend uit, maar we lagen in een goed beschut baaitje.
Iedereen was moe en om 11 uur lag het hele handeltje op bed. Niks geen spelletjes, wat eigenlijk ook geen wonder was, want Frits en Jos hadden weer zo heerlijk gekookt (een groente/vleesschotel met brood als 'neutralizer') dat we allemaal helemaal verzadigd waren en zo snel mogelijk naar bed wilden.
Vanmorgen dus was de lucht weer helder. Er werden van onze boten hier en daar wat wulpse blikken geworpen op onze Italiaanse buurvrouw die alleen met een broekje aan ging zwemmen. De meesten van ons vonden haar boezem wat aan de kleine kant, maar toen we wegvoeren zat ze, gehuld in badpak, voor op de preekstoel en 80 Griekse mariniers zaten haar aan te staren.
En nu, potverdorie, Jos, Frits en ik voeren op de 'Water-monkey' en in de buurt van Poros verloren we onze bijboot. Gelukkig zag Frits het op tijd en na snel reageren door de zeilen te laten zakken en op de motor terug te keren konden we het bootje voordat 'ie op de kust terechtkwam, weer oppikken.
Kort daarna verloor ik mijn pet, die afwoei en we niet meer terug konden vinden, dus toen ben ik maar van chagrijn in de kajuit gaan zitten.
Rond 3 uur waren we in Poros aan de kade waar we water in moesten nemen. Dat duurde even en in die tijd zaten we heerlijk aan het bier op een terrasje. Koud, uit het vat en groot! Daarna nog wat souvenirs gekocht en morgen vertel ik verder, want nu gaan we langzamerhand eten!

    perdika
07-09-2000

    Het is 8 uur 's avonds en we zitten al te eten op een terrasje in Perdika. Met uitzicht op de boten, dat wel, want er staat een rare wind en de lucht werkt sterk.
We houden hier vandaan een oogje op onze boten want ze liggen een beetje ongelukkig aan de kade. Wij (Water-velvet) met anker achter uit en de 'Water-monkey' met anker voor uit en met het achtereind naar de wal.
Helaas, aan de wal liggen rotsblokken, dus we moeten proberen om daar vanaf te blijven. Als er echter een onweersbui over komt, dan draait de wind w.s. 180° en hebben we een probleem. Vandaar onze bezorgdheid. We hebben extra lijnen naar de wal gebracht, het bijbootje van de 'Water-monkey' tussen wal en schip en zo proberen we alles goed te beveiligen.
We zijn gisteren trouwens ook behoorlijk geschrokken in Poros, waar we forse schade aan verschillende boten hebben gezien. Een Engelse klipper b.v. had tijdens de storm van afgelopen dinsdag een betonnen stroomkast geramd met zijn achterspiegel, waarbij zowel de spiegel als de stroomkast helemaal waren vernield. Ook andere boten waren beschadigd, dus het was toch wel menens geweest.
Gisteravond hebben we heerlijk op de boot gegeten. We zaten op de kade met een borrel rustig naar de mensen te kijken toen in de schemering opeens werd geschreeuwd: 'varen, varen!' Adrie en ik goten van schrik onze wijn om, maar ja, we moesten varen! Dus het water op en in het half donker naar de 'Russian Bay' gevaren. Daar hebben we echter een prima aardappel-schotel op. Ondertussen was het natuurlijk al hartstikke donker geworden en vanuit onze positie hadden we een mooi uitzicht op het verlichte Poros.
Vanmorgen ben ik eerst maar eens meteen uit bed gaan zwemmen. Heerlijk water, alhoewel het er boven vrij koud was. Voor het eerst in deze 2 weken!
Na het scheepsontbijt, maisbrood met eieren/spek of vis, vertrokken we naar Methana, waar we op een terrasje tijdens lunch-tijd 'meat-balls' met brood hebben gegeten. In de haven stonk het trouwens nog net zo als de vorige keer dat we er waren, naar zwavel.
Daarna zijn we met halve wind de straat tussen Methana en Aegina overgestoken, waar we hier dus hebben aangelegd en wat een hele drukke haven is geworden. Vanavond gaan we op tijd naar bed want misschien moeten we er vannacht wel uit!
We zien wel, en morgen de laatste étappe naar Athene!

    athene
08-09-2000

    De laatste dag in Griekenland op de boot! Het is 8 uur 's avonds en we hebben al gedineerd. Omringd door katten, muzikanten en overkomende vliegtuigen. Maar onze afscheidsmaaltijd was voortreffelijk: een schotel met vlees voor 6 personen en een heleboel kleine schaaltjes met allerlei hapjes,
b.v. kaas, tzatzicci, etc. en nu komt er een toetje aan van echte onvervalste griekse meloen.
We hebben wat dat betreft een prachtige tijd gehad. Zoals altijd heerlijk zonnige perziken, nectarines en meloenen. Zo uit het vuistje, b.v. meloen op de boot waarbij het sap langs je kin druipt! Heerlijk!!
Morgen gaan we terug naar Nederland. Er was nog een wild plan om te proberen vanavond terug te gaan, maar dat strandde op het feit, dat we geen verbinding met het vliegveld konden krijgen.
We kunnen nu echter tot rust komen, dus zo erg is dat niet!
Gisteravond gingen we al snel na het eten in Perdika terug naar de boten, want het waaide toch wel erg door. De boten schommelden en stampten behoorlijk. Vrij snel gingen Adrie, Nol en ik naar bed, omdat we het niet vertrouwden en zo snel mogelijk wakker wilden zijn als er iets gebeurde. Er gebeurde echter niks! Het bleef wel steeds waaien, maar de verwachte echte harde wind bleef uit.
Om half twee werden Nol en ik wakker en gingen eens op het achterdek van de 'Water-monkey' kijken, waar nog enige bemanningsleden 'serieus' zaten te filosoferen.
Nol was zo misselijk van het stampen in het voorschip, dat hij de wal op moest om te kijken of het echt van het schip kwam of e.v. van het eten.
Het ging over, dus w.s. kwam het van het stampen.
Vanmorgen werd iedereen wat katterig wakker, niet in het minst de bemanningen van de boten tegenover ons waar ook flink ingenomen was.
We wilden een beetje op tijd in Kalamaki (onze thuishaven) zijn en vertrokken daarom rond een uur of half tien. Helaas hadden we een forse golfslag tegen en uiteraard ook de wind, zodat we al bonkend op de motor richting thuishaven gingen. Om een uur of drie waren we toch uiteindelijk hier in Athene terug.
Frits was onderweg nog uitgegleden en had zijn been flink bezeerd, maar achteraf viel het gelukkig mee.
We hebben de boten schoongemaakt, zijn daarna de kade afgelopen en de pijlen volgend, hier terecht gekomen,Taverne Vassilis en we hebben het hier best naar ons zin!
Nog 1 nacht aan boord en dan gaan we morgen op huis aan!


    vliegveld athene
09-09-2000

    Tijd voor het dagboek! We zitten hier op het vliegveld van Athene onze tijd te verdoen en nu kan ik makkelijk schrijven.
We moeten een uur of 4 wachten en zitten ons allemaal te vervelen. Rond 1 uur zijn we 'ingecheckt', daarna door de douane gegaan en nu wachten we in de belastingvrije ruimte tot we ons vliegtuig in kunnen.
We hebben het gisteravond niet laat gemaakt. Iedereen was weer moe maar helaas, de disco startte op volle toeren, letterlijk en figuurlijk. Wat een pest herrie!! De hele haven had er last van. Zelfs onze buren, een jong hollands stelletje, klaagden er vanochtend over.
En ja, toen vanmorgen de uit 'check'. Om 10 uur zou de man van GM-yachting alles controleren. Het onderwaterschip was gistermiddag al door een duiker gecontroleerd op eventuele beschadigingen. Nou, dat kwam vanmorgen wel goed! We hebben uitgebreid geklaagd over de afslaande motor en de slecht inrollende genua en na een klein meningsverschil over het aantal fenders van de 'Water-monkey' kregen we toch allemaal een T-shirt van GM-yachting aangeboden. Voor hun de grootste maat, voor ons w.s. voor enige bemanningsleden wat aan de kleine kant. Maar het gebaar was leuk.
Daarna met de taxi naar het vliegveld, wat de helft kostte van de heenreis. We trappen er toch altijd in het begin in!
Nu zijn we dus veel te vroeg, maar we hebben allemaal voor onze dierbaren wat gekocht in de 'duty free' shop en direct kunnen we dan eindelijk het vliegtuig in.
Ik heb al aardig wat wijn op om me moed in te drinken. Jos had nog een plastic fles met wijn uit het vat en daar nemen we nu om de beurt een paar slokken van. Nou ja, als ik maar zonder ongelukken het vliegtuig in kom!
Het is weer het eind van een prachtige vakantie. We hebben een flinke afstand afgelegd, zeilend en motorend, hebben prachtig weer gehad, ook storm en gisteren zelfs regen, maar het was om met Jos te spreken weer:

FANTASTISCH!!!!

Hugo
onderweg.....