montenegro verslag



Zaterdag, 07-09-2013

Het is half vijf 's middags en we bevinden ons in de lucht ergens boven midden-Europa.
We hebben 3 kwartier vertraging gehad in Dusseldorf, dus de reis begint al goed.
Verder gaat alles tot nu toe uitstekend. Vanmorgen hebben we ons met z'n tienen om half elf bij Adrie verzameld en met 2 auto's zijn we naar het vliegveld in Dusseldorf gereden waar we al om goed twaalf uur aankwamen.
Omdat Wim ons van te voren had ingecheckt waren we al snel onze grote bagage kwijt en hebben een uurtje buiten op een terras vertoefd onder het genot van koffie of een drankje.
Toen door de douane en daarna was het wachten geblazen. Nou ja, we vliegen nu en dat is het belangrijkste. We hebben een comfortabel vliegtuig waar zo'n 100 mensen in kunnen en krijgen zowaar gratis een drankje en een snackje aangeboden. Deze Eurowings is heel wat anders dan b.v. Ryan air waar je voor alles moet betalen.
De vlucht bedraagt 1 uur en 50 minuten, dus dat is goed te doen.
Nog een klein uurtje vliegen en dan komen we in Dubrovnik aan, vanwaar we met taxi's of een busje vervoerd worden naar Kotor. Hopelijk komen we daar op tijd aan zodat we vanavond nog boodschappen kunnen doen.
We zien wel!

.

 

Zondag, 08-09-2013

Gisteren verliep alles prima.
Na een rustige vlucht met het comfortabele vliegtuig kwamen we rond half zes in Dubrovnik aan waar we al snel in een busje konden stappen, die ons naar Kotor bracht. We moesten wel de grens van Kroatie naar Montenegro over wat ons waarachtig nog een stempel in het paspoort opleverde. Niks EU.
Om half acht kwamen we in de schemering in Kotor aan, waar we al snel onze boten Elans-434, de Andjela en de Milena vonden. De Milena was vernoemd naar de dochter van de baas van het spul, die ons opving, dus dat was wel leuk.
Aangezien het al snel helemaal donker werd besloten we om alleen de boodschappen te doen en de boten de volgende ochtend over te nemen.
Op de Milena verbleven Adrie, Ben, Nol, Jeroen en ikzelf en op de Andjela Wim, Henny, Ed, Frits en Jan.
Na de boodschappen in een winkeltje dicht bij de haven te hebben gedaan was het hoog tijd om een hapje te gaan eten. Kotor heeft een prachtig oud stadsgedeelte waar heel wat jong spul rond flaneerde, over het algemeen in zeer korte broekjes gehuld zodat wij, als oude bokken, onze ogen uitkeken.
Na wat zoeken streken we op een terrasje neer waar de meesten van ons "roasted lamb" bestelden. Dit was een aanbieding, maar alhoewel het vlees goed van smaak was, het was wel moddervet, dus er zullen weinig lammeren aan te pas zijn gekomen. Het zullen wel ouwe schapen zijn geweest.
Na het eten nog wat ijs toe als toetje en rond half twaalf waren we weer aan boord waar nog een afzakkertje werd genomen en tot in de kleine uurtjes werd nagekletst, vnl. over de dingen die ons te wachten stonden.

Maandag, 09-09-2013

Gistermorgen was het al vroeg dag. Om 8 uur zouden de boten worden overgenomen en zo zat iedereen dus al klaar om te wachten op de man van de verhuurmaatschappij.
Henny en Ed gingen op stap om vers brood te bemachtigen waarmee ze een tijdje later triomfantelijk terugkwamen.
Het overnemen ging goed, er werd een buitenboordmotor voor het bijbootje gehuurd en om een uur of tien konden we uitvaren. De boten bleven deze dag de oorspronkelijke bemanning houden zodat we aan de boten konden wennen.
De baai was prachtig, er kon alleen niet worden gezeild wegens gebrek aan wind en doordat de baai steeds van richting veranderde maar zodoende konden we op ons gemak van de omgeving genieten.
Na een goede 2 uur varen kwamen we bij open zee aan en gingen eerst eens even lekker zwemmen. Kleren uit en overboord plonzen in het zoute water wat minstens een temperatuur van 23 graden had. Heerlijk!
Daarna wat fruit en toen ging het richting zuidwaarts de kant van Bigovo op, een vissersplaatsje waar we in een baaitje konden gaan liggen.
Langzamerhand stak de wind op en konden we de zeilen hijsen. De Andjela had een probleem met het hijsen van het grootzeil en de bemanning bleef daarover aanmodderen.
Opeens zagen we dolfijnen, zelfs op een meter of vijf afstand. Zoals altijd weer een prachtig gezicht!
Om een uur of half vier kwamen we in Bigovo aan, waar we naast elkaar aan een grote boei konden liggen. Eerst een voor- en achtervastje en toen dook iedereen overboord het prachtige heldere water in.
Adrie en Jeroen gingen de wal verkennen en kwamen met een prachtig verhaal terug: Toen ze op de steiger terugliepen om in het water te duiken dook Jeroen eerst en toen hij boven kwam zag hij Adrie plat in het water duiken en daardoor 3 meisjes helemaal nat spatten, die op een naastgelegen boot bezig waren. Jeroen zei: “Het leek net een kippenhok wat uit elkaar spatte”. Ze kwamen dan ook gillend van de lach terug aan boord.
Om 7 uur werden we door een bootje opgehaald om aan de wal te gaan eten. Aan de oever lag een prima visrestaurant met uitzicht op de boten waar we heerlijk hebben gegeten: eerst allemaal een portie calamaris en toen een mengsel van diverse vissoorten. De vis was vers, maar de prijs was er ook naar. Henny kreeg uiteindelijk een rekening die 2x zo hoog was als de avond daarvoor. Nou ja, het was niet anders en de calamaris was heerlijk.
Terug aan boord werd er nog een paar spelletjes gedobbeld, er werd nog het nodige gediscussieerd en daarna was het bedtijd!



Dinsdag, 10-09-2013

Gistermorgen lagen we met z’n allen rond 8 uur al in het water van het leuke baaitje waar we lagen. Het was heerlijk water maar na een kop koffie besloten we te vertrekken en om 9 uur waren we al op weg richting open zee.
Het was bewolkt maar niet koud en vooralsnog geen wind. De bemanning van de boten was gewisseld zodat Jan, Ben, Wim, Frits en ikzelf als schipper op de Andjela voeren en Henny, Ed, Jeroen, Nol en Adrie op de Milena.
De Milena nam al snel koers dwars op de kust terwijl wij evenwijdig aan de kust naar het zuiden koersten. Het beoogde doel was om Ulcinj te bereiken, maar dat was achteraf niet te bezeilen zodat wij ook al snel dwars op de kust gingen varen.
De wind wakkerde wat aan waarbij we heerlijk konden zeilen. Tussen de middag was er dus geen gelegenheid om te zwemmen maar nogmaals: het zeilen was heerlijk. Onze boten voeren wel erg ver uit elkaar. Op een bepaald moment waren we de Milena zelfs uit het zicht verloren. Gelukkig konden we het contact via de marifoon onderhouden wat het allemaal iets makkelijker maakte.
Tussen de middag maakte Jan een heerlijke salade klaar waar we gretig gebruik van maakten.
Langzamerhand werd duidelijk, dat we Ulcinj lang niet zouden halen en zo werd uiteindelijk koers gezet naar Petrovac.
Daar aangekomen konden we aan een boei aanleggen en na een 3 kwartier arriveerde ook de Milena en gingen we met beide boten aan 1 boei liggen. Helaas, het was een open baai naar zee en de wind stond dwars op de wal zodat de boten steeds tegen elkaar aan bonkten, dus verhuisde de Milena naar een andere boei. De aanlegsteiger werd bezet door rondvaartboten, zodat daar aanleggen geen optie was.
Ook hier konden we heerlijk zwemmen en na een voor- en achtervastje doken we het heldere water in.
Rond 7 uur werden we door Jeroen in het bijbootje vervoerd naar de wal om te gaan eten. Hij moest er wel 4 keer voor heen en weer varen maar och, we hadden de tijd.
Jan werd aangesproken door een man, die zei dat we van onze boei af moesten omdat dat zijn boei was maar wij vonden het best en dachten: “Laat maar waaien”. Dat was een misrekening bleek later, maar daarover morgen verder!



Woensdag, 11-09-2013

Nou, Jan was gisteravond dus aangesproken maar daar werd verder weinig aandacht aan geschonken. We zochten wel een restaurantje aan het water vanwaar we de boten in de gaten konden houden.
We hebben in het restaurantje aan het water prima gegeten. De meesten hadden een peppersteak besteld en die was zo mals, dat het mes er doorheen gleed. En beslist niet duur!
Daarna weer terug naar de boten waar we gelukkig heelhuids aankwamen zonder dat er iemand in het water was gevallen. De deining was ondertussen steeds erger geworden maar gelukkig ging alles goed.
Nog wat potjes dobbelen en toen naar bed. Helaas, er stond een dusdanige deining dwars op de boten, dat alle glazen, kommen, borden etc. aan het glijden gingen wat een enorme pestherrie veroorzaakte. We dachten echter: “ Och, dat zal in de loop van de nacht wel minder worden”.
En bij dat alles lagen we nauwelijks toen er een grote rondvaartboot aankwam, die op onze boei wilde. We waren niet zo goed of we moesten eraf. Wij in het donker op zoek naar een rustige plek om te ankeren maar die konden we natuurlijk niet vinden. Overal in de baai stond er een forse deining. Uiteindelijk zijn we maar voor anker gegaan maar niemand van ons heeft ’s nachts een oog dicht kunnen doen vanwege de herrie en het geschommel. Gelukkig heeft het anker het gehouden, alhoewel we ’s morgens wel een eind verleierd waren.
De Andjela had hetzelfde meegemaakt, maar die lagen gelukkig aan een boei.
Ze hadden wel de hele nacht steeds met 2 man de ankerwacht gehouden.
’s Morgens om 8 uur werd er eerst gezwommen, maar daarna werd het anker gelicht en voeren we gezamenlijk zo snel mogelijk weg. We hadden het hele Petrovac wel gezien!!
Het plan was om naar de marina in Budva te varen waar we rustig konden gaan liggen en een beetje bijkomen.
Eerst even langs St. Stefan gevaren omdat het daar zo mooi moest zijn. Nou, ik vond het nogal tegenvallen en zo kwamen we rond 12 uur in Budva aan, waar we met een mooring aan de steiger konden liggen. Eerst hebben we daar maar eens een dutje gedaan om bij te komen.
Aangezien het verder prachtig weer was besloot de bemanning van de Milena om ’s middags toch een eind te gaan zeilen. Zo gezegd, zo gedaan en inderdaad hebben we een uur of drie heerlijk gezeild.
Daarna onze dagelijkse borrel en toen een uitstapje naar de oude stad gemaakt vanwaar we onverrichte zake terugkwamen en uiteindelijk in een restaurantje vlak aan de haven belandden. Ook daar hebben we prima gegeten maar terug aan boord hebben we het allemaal niet laat meer gemaakt!



Donderdag, 12-09-2013

Gisternacht heeft iedereen prima een uur of 9 geslapen. We hadden het ook echt nodig na de vorige enerverende nacht.
’s Morgens werden we op ons gemak wakker, ontbeten rustig en bekeken de drukte in de jachthaven om ons heen.
Tot onze grote verassing kwam een Oostenrijks vrouwtje van de catamaran tegenover ons met de vraag of we wat eten van hen wilden hebben omdat zijzelf terug gingen (of moesten) naar huis.
Ben ging mee en kwam met 2 zakken vol worst, kaas, uien en eieren terug. Nou, we hebben wel voor 2 weken genoeg worst etc. bij wijze van spreken.
Rond 11 uur vertrokken we, wij met Ben en de Andjela met Wim als schipper.
Op zee aangekomen stond er al een leuk windje maar wel een forse deining waardoor de boten erg tekeer gingen. Jeroen, die op de Andjela zat zei later: “Jullie stonden op een bepaald moment recht omhoog in de golven”.
Maar zeilen deden we lekker! Een heel stuk zee op: zo’n 3 uur varen en daarna terug naar Bilova waar we zondagavond ook al waren geweest. We hadden geen grote afstand langs de kust afgelegd maar wel heerlijk gevaren.
Tegen vieren waren we in onze “oude baai” terug waar we al snel bezoek kregen van de man die ons zondagavond had opgehaald. Hij wilde ons deze avond ook wel weer ophalen maar helaas, er ontspon zich een hele discussie over niet geleverd brood enz. dus kwam er niets van terecht. Trouwens, we zouden toch al aan boord koken en daar eten.
Na lekker borrelen en zwemmen ging iedereen weer naar z’n eigen boot terug waarbij op de Andjela Frits en Henny aan de slag gingen met de maaltijd en op de Milena Jeroen en ikzelf. We hadden hele dunne mie gekocht, die zelfs Nol lustte en dat hadden we gemengd met gebakken uien, nasikruiden, tomaten, Italiaanse kruiden en tomatensaus met uiteraard 2 blikken ham. Gelukkig vond iedereen het heerlijk smaken en ging er uiteindelijk maar weinig naar de vissen.
Daarna werd er gedobbeld maar dat liep in zoverre uit de hand dat ik Adrie uitmaakte voor “watje” omdat hij niet overboord sprong, wat hij eerst wel had aangekondigd. Dat deed hij toen dus wel en moest ik hem wel achterna. Daarna daagde Ben Adrie uit nadat die helemaal droog was om dat nog een keer te doen en na een hele discussie hoorden we plotseling een plons en toen moest Ben er ook van arren moede in. Prachtig, Ben had er niet op gerekend en nou moest ‘ie zelf ook. We hebben in ieder geval vreselijk veel lol gehad.
Nou ja, daarna zijn we maar naar bed gegaan.



Vrijdag, 13-09-2013

Gistermorgen hebben we eerst gezwommen, onze behoefde gedaan en daarna aan boord gegeten. Ditmaal zonder gebakken eieren met spek want dat waren we een beetje zat geworden.
Om een uur of half elf konden we vertrekken met Jan en Ed als schippers en zetten we koers naar open zee waar al meteen de zeilen konden worden gehesen. De bedoeling was om eerst een stuk zee op naar het zuiden te varen en dan met een slag terug naar Herceg Novi, een plaatsje aan het begin van de baai van Kotor.
De wind was in het begin een 3 Bf., later 4 en zo zeilden we met een flinke snelheid van soms ruim 7 knopen, zuidwaarts. Er was regen voorspeld, maar dat viel voorlopig alleszins mee, het was half bewolkt en zo nu en dan scheen zelfs de zon.
In de middag werd het echter meer bewolkt en begon zich een onweersbui in het zuiden te vormen zodat we rond half drie met halve wind terug naar de kust voeren.
Het werd mij door schipper Ed niet makkelijk gemaakt. Ik was navigator en hij beval mij om een exacte koerslijn naar de kop van de baai uit te zetten. Aangezien je die zo kon zien weigerde ik dat en zei: ”Vaar maar die kant op”. Dat werd beschouwd als insubordinatie en Ed beklaagde zich over de marifoon bij zijn nevenschipper Jan over zijn dwarse bemanning, vooral ook omdat Adrie nogal recalcitrant was. Maar goed, ik heb ze toch op de juiste manier de baai ingeleid.
Bij Herceg Novi konden we aan een mooring liggen en na wat gestuntel van de Andjela kwamen we goed aan de kade terecht.
Daarna het borrelen wat in een opgewekte sfeer verliep, totdat Ed op een opmerking om z’n glas jenever leeg te maken de inhoud over de reling kieperde wat tot het gevolg had dat hij door Adrie en Henny op z’n kop werd geslagen onder het slaken van kreten over drankmisbruik. Of dat nou terecht was of niet, laat ik maar in het midden.
Om een uur of zeven gingen we eten maar helaas: de lichten in de stad waren uitgevallen, zodat we overal alleen maar wat te drinken konden krijgen.
Nou ja, dat was in ieder geval iets, maar gelukkig gingen na een half uurtje de lichten weer aan. Een leuk restaurantje opgezocht waar we heerlijk gegrilde biefstuk hebben gegeten. Daarna nog een ijsje toe, behalve Nol die helemaal vol zat en toen terug aan boord waar we nog 2 potjes hebben gedobbeld.
Iedereen was moe en zodoende werd om half elf het bed al opgezocht, helemaal dik en voldaan.


Zaterdag 14-09-2013

Gisteren hebben we nog een leuke tocht gemaakt. Na een rustige nacht konden we op ons gemak ontbijten. Jammer genoeg konden we niet vanaf de boten zwemmen omdat we aan de kade lagen en het water niet zo helder was.
Dus heb ikzelf b.v. voor het eerst gebruik gemaakt van de douche aan boord. Dat bleek enorm mee te vallen, heerlijk warm water en voldoende ruimte.
Henny zorgde voor vers brood en zo hadden we een prima ontbijt met veel worst van onze Oostenrijke weldoeners.
Met Ed en Jeroen als schippers voeren we vlak na tienen weg uit Herceg Novi.
Zeilen was in de baai niet mogelijk, dus voeren we op de motor richting Perast, een dorpje met mooie gebouwen. Nou, dat viel nogal tegen. Om half een meerden we langszij een kade aan waar we tot 3 uur konden liggen om dan plaats te maken voor een grote rondvaartboot.
Ondertussen hadden we een forse regenbui over ons heen gehad waarbij bij het overgeven van regenjassen van de ene naar de andere boot, de boten elkaar flink hadden “gekust”, gelukkig zonder waarneembare schade.
Uiteraard werd er bij het bezoek aan het stadje weer ijs gegeten, een bruidje gebruikte de Andjela als onderwerp voor haar bruidsfoto’s en rond 3 uur voeren we van de kade weg om een rondje langs 2 eilandjes te maken, waar kerkjes op stonden.
Toen was het echt tijd om richting Kotor te varen waar we om 5 uur aan hoopten te komen. Dat redden we niet helemaal, maar och, we hadden tijd genoeg.
Iedereen was vanaf Perast op z’n eigen boot overgestapt en de boegschroef van de Andjela deed het niet meer zodat Henny hem voorzichtig in Kotor naar de wal manoeuvreerde wat hem met de nodige kalmte uitstekend lukte.
Eerst een borrel op de goede afloop van de reis genomen en toen konden gelukkig beide boten worden overgenomen en de borg worden teruggestort.
Het mooiste was, dat we vandaag tot ons vertrek om 13.30 uur op de boten konden blijven. Dat bespaarde ons een heel gezeur met de bagage en we konden aan boord ook nog voor de laatste maal ontbijten.
’s Avonds zijn we de oude stad ingegaan en hebben prima gegeten bij een pizzeria annex gewoon restaurant. Daarna zelfs nog een ijsje (voor de 2e maal die dag!) en terug aan boord hebben we onze laatste potjes gedobbeld. Goed 11 uur had iedereen het gehad en werden de bedden voor de laatste keer in Montenegro opgezocht.
Vanochtend werden we met stralend weer wakker. De nacht was best fris geweest en zodoende heb ik voor het eerst onder een deken geslapen.
Na het douchen genoten we van ons laatste ontbijt en wandelden daarna naar de oude stad voor de laatste inkopen. Daarna was het wachten op de bus die ons terug naar Dubrovnik zou brengen.
Adrie, Wim, Frits en ikzelf kregen van Milena, de dochter van de baas, gratis een vlaggetje van Montenegro. Adrie zelfs een hele grote vlag.
Het busje was keurig op tijd, bij de grens werd niet moeilijk gedaan en zo stonden we al om half vier in de rij om in te checken, wat ook probleemloos verliep. Nog een tijdje wachten en nu zijn we keurig op tijd opgestegen.
Dit is zo’n beetje het eind van een prachtige week waarin we spectaculair hebben kunnen zeilen en van alles hebben meegemaakt.
We zullen er nog vaak met plezier aan terugdenken!!!


onderweg.....